Doelen, criteria en beoordelingen.

Vorige week kondigde ik een serie berichten aan met de tag “Op de rails”. Vandaag deel 1.

Wanneer we een opdracht maken voor onze opleiding, de verplichte cursus van het werk volgen of een verslag schrijven volgen we hierbij vaak de criteria, regels en toetsingsdoelen die daarbij worden gegeven. Wat is het effect daarvan?

Deze punten zijn bijna altijd gegeven door de opleiding, de werkgever of de cursusleider. En die hebben ze afgeleid van doelen van het opleidingsprofiel, het beroepsprofiel, de functieomschrijving en heel soms zijn ze niet eens onderbouwd!

De criteria zijn vaak ruim geformuleerd, waardoor er ruimte is voor verschil in interpretatie en dus ook misinterpretatie. Neem het doel: “De student hanteert innovatieve ideeën.” Bij mij roept dit doel gelijk een aantal vragen op, zoals: wat zijn innovatieve ideeën? wanneer zijn ideeën innovatief? en hoe belangrijk is de haalbaarheid van die ideeën?.  (dat laatste stond niet bij de bijbehorende competentie genoemd) Een assessor kan een bepaald idee al eerder zijn tegengekomen of zelf hebben gehad. Is het idee dat de student aandraagt dat nog innovatief? Ook als de student geen kennis van het eerdere idee had? Een dilemma waar ik hier verder niet op in wil gaan, maar wat mijn punt duidelijk maakt.

De doelen die derden hebben bedacht voor een opdracht zijn per definitie niet punten die je zelf belangrijk vindt tijdens het uitvoeren van een opdracht of het volgen van een cursus. Misschien volg je een kookcursus om andere mensen te ontmoeten en niet om te leren hoe je de perfecte soufflé of mousse maakt. Hierdoor kan het dus voorkomen dat de cursusleider je een lage beoordeling geeft of je zelfs niet laat slagen, terwijl je 3 nieuwe vrienden hebt gemaakt waarmee je buiten de cursus al een paar keer uit eten bent geweest. Voor jezelf is de cursus geslaagd, maar volgens de cursusleider niet. En dit kan je ook toepassen op het schrijven van bijvoorbeeld een visiestuk of het schrijven van een praktijkonderzoek.

Stel je laat je alleen maar leiden door de doelen en criteria van derden. Door misinterpretatie is de kans op 100% succes al erg klein, de waarde van de doelen is vaak lastig te beoordelen omdat deze niet altijd wordt vastgelegd en het belangrijkste: de doelen sluiten totaal niet aan bij je eigen doelen en beleving van de opdracht. Begint je je een beetje gespannen te voelen? Krijg je een naar gevoel? Een stress gevoel? Weet je wat je eraan kan doen? De druk van al die doelen kan heel zwaar zijn.

Mij heeft die druk mij tot op het randje gedreven. Het randje van wel en niet kunnen functioneren. Wel of niet je bed uit komen en iets ondernemen. Wel of niet naar afspraken gaan. Je bewust zijn van je omgeving of totaal opgaan in je emotie. En ik weet dat ik niet alleen ben.

Doelen, criteria en beoordelingen van derden, het voelt niet gezond.

Volgende week meer.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.