Nederlandse vlag

Feestje!!

Gisteren kreeg ik een heel mooi bericht. Mijn scriptie is goedgekeurd!!

Dit betekend dat ik de laatste punten van mijn studie binnen heb en dat ik mijn diploma in ontvangst mag gaan nemen!

Tijd voor eelekker etenn feestje dus.

Daarom heb ik gisteren avond mijn dieet voor PDS links laten liggen en heb ik heel veel lekkers gegeten bij het lokale sushi en grillrestaurant. Heerlijk om het goede nieuws mee te vieren.

Voor foto’s van mijn diploma moeten jullie nog even wachten, want de eerst volgende keer dat er diploma’s worden uitgereikt is in april volgend jaar.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

herfst

PDS en scriptie, een ongelukkige combinatie

Foto van herstbladeren met lichtspelZoals ik eerder schreef ben ik sinds enkele maanden bekend met PDS oftewel het prikkelbare darm syndroom. Sinds mijn laatste bericht heb ik geprobeerd de diagnose een plek te geven, een manier te vinden om om te gaan met de aanvallen van mijn darmen en mijn scriptie af te ronden. Op zijn zachts gezegdst is dat een ongelukkige combinatie.

Vakantie? Ontspannen of bijkomen…

De laatste maanden waren best pittig. De maand augustus heb ik bewust vakantie genomen van mijn scriptie om mijn lichaam bij te laten komen. Gelukkig heb ik die maand de spoedeisende hulp niet meer gezien, maar met een oververmoeid lichaam, een nieuw dieet en een jonge pup in huis ben ik niet veel verder dan mijn woonplaats en het veld van de hondentraining (de plaats ernaast) gekomen.

En actie!!

In september moest ik haast maken met mijn scriptie, want het volgende inlevermoment stond al heel snel voor de deur. Begin oktober was de eerste mogelijkheid. Doordat het volgende officiele moment pas in februari 2017 is, heb ik er alles aan gedaan om het stuk op tijd klaar te krijgen.

En met alles bedoel ik dan ook dat ik met een dikke verkoudheid (temperatuur meten durfde ik niet) een onderzoek hebt uitgevoerd. Voor een ander onderzoek (een groepsgesprek) kregen de deelnemers pas een paar dagen voor het gesprek de uitnodiging. Feedbackgevers hadden maar een paar dagen om mijn stukken te lezen en het tweede deel van mijn aanvullende opdracht was al opgenomen voor ik de feedback op het eerste deel binnen had. Met als kers op de taart dat er geen tijd meer overbleef voor een spellings en grammaticacheck. Iets wat jullie als lezers weten dat ik zeker kan gebruiken.

Maar op 4 oktober, de officiële inleverdatum, heb ik een compleet onderzoek ingeleverd.

Oktober

Na het inleveren begon het lange wachten van oktober. Pas op 2 november zou ik de uitslag krijgen. Ik kan niets meer veranderen, aanvullen  of verbeteren. Zal ik een voldoende hebben? De volgende keer dat ik op school kom, kom ik dan voor mijn diploma? De spanning was enorm en de stress daardoor niet minder.

Dit had ook zijn effect op zowel mijn darmen als mijn nek. De spoedeisende hulp was gelukkig niet nodig, maar een receptje via de huisartsenpost wel. Ik zal niet verder in details treden, maar het middel bracht veel opluchting.

De laatste week van oktober trof ik een verrassing in mijn mailbox. De uitslag van de beoordeling was een week eerder bekend. Zegt het voldoende als ik zeg dat ik nu de laatste versie van mijn onderzoek uit de printer ga pakken om na te lezen en de nieuwe literatuur in de verdere hoofdstukken te verwerken? Ik denk het wel.

Gelukkig had ik in september een helder moment en heb ik de examencommissie gevraagd of ik als ik niet op tijd kon inleveren of een onvoldoende had, mijn scriptie nog dit jaar mocht inleveren. Hier hebben ze toestemming voor gegeven. Samen met de assessoren is het volgende moment nu 25 november en hoor ik de beoordeling rond 9 december. Een klein lichtpuntje dus. En zeker haalbaar!

Bewaren

Visiestuk, mijn tips!

Het is al even geleden dat ik over mijn visiestuk schreef. En ik moet bekennen, daarvoor was het ook niet regelmatig. Maar ik heb nog goed nieuws erover te melden: ik heb hem gehaald!

Ik heb weinig reacties gehad op mijn stukjes over mijn visiestuk, maar er werd toch regelmatig naar gekeken. En naar mijn idee altijd rond de moment dat de lessen voor het schrijven van een visiestuk opnieuw waren gestart. Daarom heb ik besloten om wat tips te geven voor het schrijven van een visiestuk zoals ik die voor mijn afstuderen heb moeten schrijven.

  1. Kies een onderwerp waar boeken vol over geschreven zijn! (zo kom je nooit materiaal te kort)
  2. Bekijk je onderwerp vanuit verschillende standpunten, niet alleen als werker, maar ook als de doelgroep, de instelling en als medeburger. Wat is hun belang en wat zou hun visie kunnen zijn?
  3. Je visie is niet je mening. Probeer die gescheiden te houden.

Heb jij nog tips om dit rijtje aan te vullen? Laat het weten in de reacties. Zo maken we samen de ultieme lijst!

(On)Gezonde spanning

Vandaag is een spannende dag voor mijzelf. Zeker als ik mijn lichaam moet geloven, dat al een paar dagen spanning aan het opbouwen is. Met als hoogtepunt (tot nu) gisteren met een dag lang en zere bovenrug die met alleen veel rust niet doorschoot naar spierspanningshoofdpijn.

Wat staat er vandaag dan te gebeuren? Een reisje naar het noorden van het land. Even met de trein heen en weer naar school. Dat is op zich geen ramp. Ook de critical friends bijeenkomst zorgt meestal niet voor deze stress.  En dat onze begeleidende docent erbij is… zou ook de oorzaak niet moeten zijn.

Maar als bij elkaar opgeteld slaan wel mijn stoppen door. STRESS!!!

De oorzaak, tenminste zo vermoed ik,  ligt in het feit dat ik feedback het gevraagd op de hoofdstukken 1,2 en 3 van mijn onderzoek. Met deze feedback kan ik een zogenaamde Go of No Go halen. Wanneer ik een Go krijg, mag ik verder met het praktijkgedeelte en dus het daadwerkelijke praktijkonderzoek. Bij een No Go moet ik nog een aantal verbeteringen aanbrengen.
Deze fase heeft mij al eerder de nodige kopzorgen gebracht. Samen met de nodige emotionele buien. Alleen de herinnering daaraan geeft al spanning.

Verder speelt de vraag of mijn begeleider überhaupt wel aanwezig is. Ze is namelijk enkele weken afwezig geweest vanwege een operatie en herstelperiode. De afspraak voor vandaag is ruim voor de operatie gemaakt, maar het automatisch antwoord van haar mailbox is een melding dat zij tot de 22e afwezig is. Daarnaast geeft zij geen reactie op mails of telefonisch.
Mijn grote vraag is dus ook of zij straks aanwezig zal zijn. Ik vrees van niet, wat betekend dat de Go/No Go later plaats vindt, ik dus weer de spanning moet doormaken en dat de spanning van de afgelopen dagen voor niets is geweest.

Meerdere redenen dus die voor spanning zorgen. En ook meerdere redenen waar wat gezonde spanning bij mag horen. Maar is mijn spanning /stress wel in verhouding?  Ik denk van niet. Wat vindt jij?

Aanvulling
Inmiddels heb ik contact met school gehad en zij verwachten mijn docent vandaag niet op school. In overleg met mijn critical friends is besloten de bijeenkomst niet door te laten gaan en met de docent en nieuwe afspraak te maken.

Vragen maakt vrij

Hallo allemaal,

De afgelopen weken was mijn motivatie om aan de slag te gaan met het verder schrijven van mijn afstudeeronderzoek ver te zoeken. Na de nodige meditatie, overleg en het nalezen van alle adviezen ontdekte ik dat ik een drempel voelde als ik ermee bezig wilde.

Deze drempel zijn spanning en emoties die opgebouwd zijn na of misschien beter: door mijn eerdere ervaringen met een Go/No Go moment.

Ik ben bij het vorige moment emotioneel ingestort en heb als gevolg daarvan mijn leven onder de loep genomen en meerdere drastische veranderingen ingevoerd. Nog maar twee factoren zijn gelijk of vergelijkbaar met mijn eerdere poging: ikzelf en mijn opleiding.

Toch ontbreekt het mij op dit moment aan motivatie. Zelf kwam ik daar niet uit en ook mijn huidige netwerk kon mij niet op de juiste manier triggeren. Daarom heb ik mijn verhaal gedaan in de groep: Vragen maakt vrij.

Dit heeft mij verschillende inzichten gegeven. Zowel op het gebied van motivatie als op andere gebieden. Dit gebeurde door het stellen van vragen door andere groepsleden.

Deze manier om naar een probleem te kijken zorgt ervoor dat je echt gaat nadenken over de situatie en een mogelijk oplossing. En doordat de vragen door verschillende mensen worden gesteld, met ieder hun eigen kijk op het leven en eigen ervaringen, krijg je ook vragen vanuit allerlei hoeken. Iedereen haalt zijn of haar ding uit mijn verhaal en stelt daar vragen over.

Op dit moment heb ik mijn antwoord nog niet volledig, maar het proces is op gang. Het voelt als een sneeuwbal die begonnen is te gaan rollen, hoelang hij rolt en hoe groot hij wordt weet ik niet, maar het rollen voelt goed.

de VoorleesExpress

Sinds enkele weken ben ik vrijwilliger bij de VoorleesExpress. Dit is een landelijk project waarbij vrijwilligers in de thuissituatie gaan voorlezen aan kinderen met een taalachterstand.

Ik lees voor bij een gezin met 4 kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 jaar. Officieel kom ik voor het dochtertje van 4, maar haar grote broers en haar vader doen ook graag mee. Het is heerlijk om te zien hoe actief en interesseert ze zijn.

Meestal lees ik eerst een verhaal voor iedereen voor en daarna nog eens aan de kleine dame. Terwijl ik voor de tweede keer voorlees, gaan de broers aan hun huiswerk met behulp van hun vader. Wanneer ze er niet uitkomen, dan komen ze naar mij. Daarna lezen de broers een verhaal voor. Soms is dit een van de verhalen die ik heb voorgelezen, maar soms iets wat ze zelf hebben uitgekozen.

Over enkele weken ga ik met het gezin naar de bibliotheek en daarna moeten ze zelf voor de boeken zorgen. Hierdoor kunnen ze zelf boeken zoeken die ze leuk vinden. Daarnaast is het de bedoeling dat er een vast ritueel ontstaat, waarin ze lekker bezig zijn met het lezen van boeken, het maken van huiswerk en gezellig samen spelletjes doen. Want ook dat laatst draagt bij aan de taalontwikkeling.

Het gezin is afkomstig uit Jemen en hierdoor is er soms sprake van een taalbarrière. Want ‘zo stijf als een hark’ hoe leg je dat uit?

Lijkt het jou ook leuk om te gaan voorlezen bij een gezin? Kijk dan op voorleesexpress.nl

afronding visiestuk

Het heeft even geduurd voordat ik een stuk had geschreven. En bijna net zo lang duurde het voor ik dit blogje schreef….

Maar enkele weken geleden heb ik mijn uiteindelijke stuk ingeleverd. Ik ben heel blij met mijn stuk, zeker omdat ik weinig informatie vanuit het oogpunt van pedagogen kon vinden. Daarom roep ik dan ook op:

Pedagogen van Nederland, laat je horen over de vondelingenkamers. Neem een standpunt in!

Mocht het je leuk lijken om mijn stuk en visie te lezen, laat het mij weten. Dan kan ik je het stuk opsturen per mail. En mocht ik er een mooi cijfer voor hebben, dan plaats ik misschien het hele stuk.

Met vriendelijke groet,

Studiebolletje

Aanvulling 28-02-2017: Ik merk dat er best wat belangstelling is om mijn visiestuk te lezen. Daarom bij deze de link naar mijn visiestuk. Je mag mijn stuk lezen en gebruiken als voorbeeld, maar niet publiceren of delen met anderen.

Afstuderen

Vandaag heb ik een van de eerste stappen om af te studeren gemaakt. En wel een verkennend gesprek met een instelling.

Met toch wat zenuwen ging ik vanmorgen die kant op. Blijkbaar was ik zenuwachtiger dan ik dacht, want een kennis zag ik totaal over het hoofd. Oeps…

Maar waar ben ik geweest?
Mijn reis leidde naar home-start. Deze instelling, die sinds dit jaar onder Humanitas valt, richt zich op het begeleiden van ouders met behulp van vrijwilligers. In principe gaat het om een gezin per vrijwilliger. Deze vrijwilliger ondersteunt het gezin door het beantwoorden van hulpvragen. Dit kan zijn van een kind dat niet luistert tot zogenaamde multi-problem situaties. In het laatste geval spelen er meerdere problemen bij een of meer gezinsleden.

Hoe ging het?
Het gesprek ging erg goed. Tijdens het gesprek kreeg ik steeds meer zin om aan de slag te gaan. Ook de coördinator was erg enthousiast. Van haar mag ik ook mee naar de verschillende bijeenkomsten in het netwerk.
Helaas is degene die ik heb gesproken een tijdelijke vervanger in deze regio. Ze heeft ook een eigen regio, maar dat is een uur met het ov…. te doen, maar niet erg praktisch.
Maandag is er overleg tussen de beide coördinatoren. Ik krijg daarna zo snel mogelijk te horen of dat het kan doorgaan…..

spannend!