herfst

PDS en scriptie, een ongelukkige combinatie

Foto van herstbladeren met lichtspelZoals ik eerder schreef ben ik sinds enkele maanden bekend met PDS oftewel het prikkelbare darm syndroom. Sinds mijn laatste bericht heb ik geprobeerd de diagnose een plek te geven, een manier te vinden om om te gaan met de aanvallen van mijn darmen en mijn scriptie af te ronden. Op zijn zachts gezegdst is dat een ongelukkige combinatie.

Vakantie? Ontspannen of bijkomen…

De laatste maanden waren best pittig. De maand augustus heb ik bewust vakantie genomen van mijn scriptie om mijn lichaam bij te laten komen. Gelukkig heb ik die maand de spoedeisende hulp niet meer gezien, maar met een oververmoeid lichaam, een nieuw dieet en een jonge pup in huis ben ik niet veel verder dan mijn woonplaats en het veld van de hondentraining (de plaats ernaast) gekomen.

En actie!!

In september moest ik haast maken met mijn scriptie, want het volgende inlevermoment stond al heel snel voor de deur. Begin oktober was de eerste mogelijkheid. Doordat het volgende officiele moment pas in februari 2017 is, heb ik er alles aan gedaan om het stuk op tijd klaar te krijgen.

En met alles bedoel ik dan ook dat ik met een dikke verkoudheid (temperatuur meten durfde ik niet) een onderzoek hebt uitgevoerd. Voor een ander onderzoek (een groepsgesprek) kregen de deelnemers pas een paar dagen voor het gesprek de uitnodiging. Feedbackgevers hadden maar een paar dagen om mijn stukken te lezen en het tweede deel van mijn aanvullende opdracht was al opgenomen voor ik de feedback op het eerste deel binnen had. Met als kers op de taart dat er geen tijd meer overbleef voor een spellings en grammaticacheck. Iets wat jullie als lezers weten dat ik zeker kan gebruiken.

Maar op 4 oktober, de officiële inleverdatum, heb ik een compleet onderzoek ingeleverd.

Oktober

Na het inleveren begon het lange wachten van oktober. Pas op 2 november zou ik de uitslag krijgen. Ik kan niets meer veranderen, aanvullen  of verbeteren. Zal ik een voldoende hebben? De volgende keer dat ik op school kom, kom ik dan voor mijn diploma? De spanning was enorm en de stress daardoor niet minder.

Dit had ook zijn effect op zowel mijn darmen als mijn nek. De spoedeisende hulp was gelukkig niet nodig, maar een receptje via de huisartsenpost wel. Ik zal niet verder in details treden, maar het middel bracht veel opluchting.

De laatste week van oktober trof ik een verrassing in mijn mailbox. De uitslag van de beoordeling was een week eerder bekend. Zegt het voldoende als ik zeg dat ik nu de laatste versie van mijn onderzoek uit de printer ga pakken om na te lezen en de nieuwe literatuur in de verdere hoofdstukken te verwerken? Ik denk het wel.

Gelukkig had ik in september een helder moment en heb ik de examencommissie gevraagd of ik als ik niet op tijd kon inleveren of een onvoldoende had, mijn scriptie nog dit jaar mocht inleveren. Hier hebben ze toestemming voor gegeven. Samen met de assessoren is het volgende moment nu 25 november en hoor ik de beoordeling rond 9 december. Een klein lichtpuntje dus. En zeker haalbaar!

Bewaren

de VoorleesExpress

Sinds enkele weken ben ik vrijwilliger bij de VoorleesExpress. Dit is een landelijk project waarbij vrijwilligers in de thuissituatie gaan voorlezen aan kinderen met een taalachterstand.

Ik lees voor bij een gezin met 4 kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 jaar. Officieel kom ik voor het dochtertje van 4, maar haar grote broers en haar vader doen ook graag mee. Het is heerlijk om te zien hoe actief en interesseert ze zijn.

Meestal lees ik eerst een verhaal voor iedereen voor en daarna nog eens aan de kleine dame. Terwijl ik voor de tweede keer voorlees, gaan de broers aan hun huiswerk met behulp van hun vader. Wanneer ze er niet uitkomen, dan komen ze naar mij. Daarna lezen de broers een verhaal voor. Soms is dit een van de verhalen die ik heb voorgelezen, maar soms iets wat ze zelf hebben uitgekozen.

Over enkele weken ga ik met het gezin naar de bibliotheek en daarna moeten ze zelf voor de boeken zorgen. Hierdoor kunnen ze zelf boeken zoeken die ze leuk vinden. Daarnaast is het de bedoeling dat er een vast ritueel ontstaat, waarin ze lekker bezig zijn met het lezen van boeken, het maken van huiswerk en gezellig samen spelletjes doen. Want ook dat laatst draagt bij aan de taalontwikkeling.

Het gezin is afkomstig uit Jemen en hierdoor is er soms sprake van een taalbarrière. Want ‘zo stijf als een hark’ hoe leg je dat uit?

Lijkt het jou ook leuk om te gaan voorlezen bij een gezin? Kijk dan op voorleesexpress.nl