Rookbeleid

Heb je eindelijk een normaal muziek beleid, kom je bij je ouders met schone was.. Denk je… Komt er een sigarettenwalm uit je koffer als je hem open doet!
Dus tijd voor een vervolg aanpak. Stap 2: niet binnen roken!!!
Voor het huis of op de achterplaats is prima, mits natuurlijk normaal geluid. Maar niet meer binnen op de kamers, in de gang, in de keuken of de bijkeuken/washok.

Naast de stank overlast is er ook het feit dat ik opvallend vaak hoofdpijn heb als ik op mijn kamer ben. Ik ben nu ruim 4 dagen bij mijn ouders geweest en geen hoofdpijn. Een paar uur op mijn kamer en zere ogen en hoofdpijn.

Morgen eerst mijn kamer grondig schoonmaken om dat als mogelijk oorzaak uit te schakelen. Daarna overleg met andere huisgenoten.
Maar nu eerst: welterusten!

Hoe het ook kan

Vanavond was echt een voorbeeld van hoe het ook kan. Heerlijk rustig. Natuurlijk heb ik niet meer met alle drie om de tafel gezeten, om zo iets af te dwingen moet ik toch nog wat meer “ballen” krijgen. (ik weet zo geen andere beschrijving)
Dat betekend trouwens niet dat we er niet over hebben gehad. Dat wel. Ik kwam thuis en toen stonden de twee heren toevallig ook in de gang. Toen hebben we het er over gehad. Mijn benedenbuur had gisteren wel gemerkt dat ik er flink wat moeite mee had. Hij is daar niet op in gegaan, maar bood vanmiddag wel zijn excuses voor gisteren aan. Zijn beschrijving was dat het iets te ver ging… Tja ieder zijn indruk, maar een brandje stichten gaat wat mij betreft iets verder dan te ver. Zeker als je raam openstaat en daaronder het brand.
Maar vanavond is het rustig, dus ik had een heerlijke avond. Eerst lekker gegeten en daarna tv-gekeken en terwijl gehaakt. Ik heb op dit moment 2 projecten lopen, waarvan er een op verzoek is en een ander ben ik als verjaardags-cadeau aan het maken. Zie de foto’s voor een idee. Gelukkig heb ik bij het verzoek aangegeven dat ik niet weet wanneer ik hem af heb, want het kan wel even gaan duren. De verjaardag is ook pas volgend jaar, dus ook daar heb ik de ruimte. Want morgen wordt het werken en daarna gaat toch eerst school voor.
Fijne avond!

Huisgenoten

Huisgenoten, je kan niet zonder ze, maar soms ben je ze liever kwijt!
Tenminste, zo dacht ik er vanavond wel over. De oorzaak? Of eigenlijk de oorzaken? Alledrie houden ze van luide muziek. Niveau oorverdovend, met het liefst de base zoals een knal van een straaljager door de geluidsbariere. Gelukkig zijn ze nog wel zo dat als ik het vraag de muziek en de base zachter worden gezet.
Maar de muziek is nog niet het enige. Nee, daar valt op deze manier nog mee te leven. Nee, het andere probleem is het roken. Iets wat ik echt smerig vind. Daarnaast zijn het helaas niet altijd sigaretten die worden gerookt en worden die ook wel eens naast mijn schone was gerookt…
En wat kunnen ze dollen als ze mij weer eens er een aanbieden. Mijn antwoord is nog steeds nee, maar ze blijven aanhouden. En ik hou ook graag voet bij stuk.
Naast het feit dat mijn wasgoed en dus mijn kleding niet zo fris ruikt als gewenst, ruikt ook mijn kamer regelmatig, wat zorgt voor hoofdpijn en vooral droge ogen.
Maar aangezien ik de hele kamer heb opgeknapt samen met mojn.ouders, heb ik weinig zin om hier weg te gaan. Afgezien van een avond heb ik geen last gehad van de buren en als ik het echt zat ben, ga ik eerst on gesprek met mijn.huisgenoten. Werkt dat niet, dan is de volgende stap mijn huurbaas, al weet ik niet wat ik daarvan kan verwachten, de kraan lekt nog steeds…
Ik ga in ieder geval slapen, dan zie ik morgen de boel vast vrolijker in!

Oo, sorry!

Oo, sorry! Dat was de reactie van mijn huisgenoot toen hij begreep dat op dit tijdstip had willen liggen slapen en dat ik morgen een toets heb. Nou ja, eigenlijk vandaag over een paar uur dus…
Het nadeel is dat ik nu zo’n beetje klaar wakker ben, mede doordat mijn nieuwe huisgenoot (die bij mij op de verdieping) onverwachts kwam. Hierdoor dacht ik dat het al een uur of 9 was, wat zou inhouden dat ik te laat was voor mijn toets! Het bleek gelukkig net na 2 uur.
Ik ga nu maar wat muziek luisteren en hopen dat ik weer snel in slaap val.
Welterusten!

Stad vs platteland

Ik ben al een tijd niet thuis geweest. Ik dacht dat het wel meeviel, maar nu ik zo door de polder rij valt het mij pas goed op hoe laat het in het jaar is. Overal zijn de akers leeg en op veel plaatsen worden de sloten al schoongemaakt.
De bomen zijn hier en daar al kaal, anderen zitten nog in het blad.
Ik ben benieuwd of de ganzen ook al aan het vliegen zijn, ik heb ze dit jaar nog niet gezien. Ondanks de mooie blauwe lucht en het lekkere zonnetje geven ze al nachtvorst op.

Het is herfst!

Schoon huis en onhandige huurbaas

Toen ik vanmiddag uit school kwam stond mij een grote verrassing te wachten. Allereerst de voortuin, deze was ontdaan van onkruid. Ook binnen hadden de nodige veranderingen plaats gevonden. bijna de gehele beneden verdieping was schoon gemaakt. De wanden en de vloer gesopt, de spinnenwebben gevangen en de rommel in de container gegooid. Heerlijk schoon!
Op een ruimte na helaas…. de wc. Dat is op dit moment echt een studentenhuis wc, kortom smerig! Ik vrees dat ik weer de pineut ben. Ach, mijn huisgenoten hebben de rest van het huis gedaan.

Ergens vanavond ging ook opeens de bel. Even later stond Leon voor mijn kamer deur met de vraag of ik ook gereedschap had. Nu heb ik toevallig nog van alles en nog wat liggen van het klussen op mijn kamer, maar aan een nijptang, inbussleutels en een hamer heb je weinig bij een lekkende kraan. Het bleek dat de huisbaas eindelijk was gekomen om de kraan en de kachel te repareren. Tenminste, haar zoon was naar ons gestuurd om het te repareren, maar dan wel zonder gereedschap. Of de kachel het nu doet weet ik niet zeker, ik heb het vermoedde van niet. En de lekkende kraan in de keuken? Die blijft dat voorlopig nog wel doen!

Heen en weer

Ik ben op kamers gegaan om niet meer iedere dag tussen school en huis heen en weer te moeten reizen.
Drie keer raden wat ik de laatste dagen heb gedaan… Dezelfde afstand afgelegd, maar niet om naar school te gaan. Nee, gisteren om de collectie te fotograferen. En vandaag? Nou mijn ouders werken mij ook wel eens zien en we hebben dit weekend ook nog familie dag. En het is ook leuk om al je familie weer eens te zien. Zeker als je niet met zekerheid zeggen wanneer je ze voor het laatst hebt gezien!
Ik zit nu dus weer eens in de bus te hobbelen. Wat mijn keuze van lijn betreft heb ik het wel eens beter gedaan. Lijn 51 is niet een fijne route om een tekst tijdens de rit te schrijven, maar oefening baart kunst!

Grote stad VS klein dorpje

Ik zit nu een paar weken op kamers en dat bevalt prima. Niet meer iedere dag met de bus heen en weer om op school te komen, geen uren op school moeten rondhangen omdat er een les is uitgevallen… lekker dicht bij huis en snel heen en weer.

Een nadeel van de grote stad heb ik inmiddels ook ontdekt. En nee, niet het drukke verkeer, de vele mensen en het weinige groen, maar de hoeveelheid mensen aan de deur. Niet zo maar mensen, maar verkopers, enquêteurs en nog meer van dergelijke mensen.

In kleine dorpen zie je vaak dat voordeur open staat of dat iedereen achterom loopt. Met de aanloop die wij hier hebben, heb ik de neiging om de voordeur en achterdeur dicht te laten en pas open te doen als ik weet wie er voor staat!

Herinneringen

Verhuizingen en grote schoonmaken hebben 1 ding gemeen: herinneringen. Ze lijken wel in alle hoeken op de loer te liggen. In het doosje dat uit een diepe la te voorschijn komt, uit de doos met krantenknipsels. Opeens komen ze te voorschijn.

Zo ook bij mij. Omdat ik op kamers ga moet ik natuurlijk van alles uitzoeken. Wat neem ik mee, wat laat ik staan.  Soms een eenvoudige keuze, mijn legpuzzels en knuffels blijven thuis, mijn haakspullen gaan mee.
Maar in een rommeldoosje vol met kettingen die ooit in de mode waren vond ik een dolfijn met een half hartje. Zo’n hangertje van een vriendschapsketting. Natuurlijk wist ik nog met wie ik die ketting heb gedeeld. Ellen van Jong Jubal.

Hoe zou het met haar zijn? Is ze nog lid? Waarschijnlijk niet, ze zou het ook wel te druk hebben gekregen met studeren. Of zou ze niet aan het studeren zijn? En heeft ze nog vaak naar de filmtrilogie van Sissi gekeken? Die keek ze altijd als ze ziek was. De films leende ze altijd van iemand van de muziek, op videoband. Tja, die waren er toen nog. Nu staan de films in mijn kast, op DVD. Nog geen blueray, maar gewone DVDtjes. Verder was ze gek van paarden. We zijn samen wel eens mijn pony aan het poetsen geweest, sprong hij opeens opzij. Ellen schrok toen heel erg, maar gelukkig was er niets aan de hand.

Maar Ellen, hoe heette ze ook al weer van de achternaam? Haar zus zat ook bij Jong Jubal en haar moeder was een van de kledingdames, net als mijn moeder. Haar vader voer volgens mij op een politieboot, maar daar ben ik niet zeker van. Ze woonde toentertijd in Dordrecht, maar dat kan inmiddels best veranderd zijn.

Tja, zonder achternaam kan het een lange zoektocht worden. Ellen is tenslotte een veel voorkomende naam. Misschien leest ze dit en herinnerd ze mij. Of lees iemand anders dit en herkent Ellen hierin. Wie weet, maar mocht dit gebeuren, probeer alsjeblieft met mij in contact te komen. Dan kunnen we een keer bijkletsen. Nu ik ga rekenen, het is bijna 10 jaar geleden dat wij elkaar spraken!